Zo 16 nov. 2008,
Verkadefabriek Productiehuis, 14.00.
Rob van Rijswijk/Jeroen Strijbos

Het blijkt moeilijk buiten de gebaande paden te treden bij combinaties van akkoestische instrumenten en electronica. De opstelling in het donker met het publiek rondom dicht bij elkaar zittende musici en een massa luidsprekers daar omheen belooft veel. Net zo als het, ook nu, geweldig en expressief spelende accordeonduo Toeac.
Het probleem begint helaas bij de wat magere en clichematige compositie. Het zijn welliswaar welluidende maar ook welbekende klanken (vergelijk onder meer Kimmo Pohjonen’s accordeon-soundscapes) die ons worden voorgeschoteld.
Doordat de accordeons eigenlijk steeds ook versterkt klinken ontbrak voor mij tevens het contrast tussen het analoge geluid van de instrumenten voor je neus en de digitaal bewerkte klanken uit de speakers achter je. Er wordt gewerkt met live electronica en een fantastische, je omarmende, geluidsversterking. Dit zijn echter wel ‘trucjes’ die een achterliggende inhoudelijke diepgang nodig hebben om geen ‘trucjes’ te blijven. Als dan ook nog samples van gesproken tekst door het klankveld worden gemixt (waarom?), ligt oubolligheid op de loer en haak ik af.
Het is weliswaar een onderhoudende performance, maar de mogelijkheden van het concept van Air Sensible komen niet helemaal uit de verf.
Door: Harmen Jan Holman.