Dit is de 3e aanvulling op een op een achtdelige serie van Los Paraguayos die te horen op de Concertzender elke eerste zaterdag van de maand van 23:00 - 00:00 uur. De producent is Henk Braaksma. Zaterdag 7 juli a.s. deel 5: All-time Latin hits.  Zaterdag 4 augustus deel 6: Los Paraguayos in Roemenië.

Onenigheid
Nederland nam een centrale plaats in in het leven van Los Paraguayos omdat de Philips platenmaatschappij zijn internationale hoofdkantoor hier in Baarn had. Zo kon het ook gebeuren dat er platen verschenen van Luís Alberto del Paraná als solist met orkestbegeleiding van de Nederlanders André Smit (Andrés Ferreira) en Melle Weersma. Melle Weersma was ook als producer, verantwoordelijk voor vele van de andere L.P.’s van de groep. Ruzies tussen de beide broers leidden vaak tot ‘ontslag op staande voet’ van Reynaldo waarna hij de volgende dag weer liefdevol werd opgenomen. Maar in 1970 leidde een fikse ruzie toch tot het uiteenvallen van de groep waarbij eigenlijk Luís Alberto aan de kant werd gezet (de bandoneonist Alfredo Marcucci bleef hem trouw) waarna Reynaldo Meza korte tijd zijn eigen Los Embajadores Paraguayos leidde. Daarna gingen ze weer samenwerken.

Populariteit
De populariteit van de groep en met name die van Luís Alberto del Paraná was van dien aard dat deze tot vriendschappen leidde die soms bedenkelijke vormen aannamen. Zo ging het gerucht dat Luís een verhouding zou hebben met Farah Diba van (toen) Perzië, omdat Luís bij de familie van de Sjah vaak over huis kwam. Iets wat in de tegenwoordige verhoudingen in Iran toch ondenkbaar is. Dit is natuurlijk in alle toonaarden door Luís Alberto ontkend ‘het was een gewone vriendschap’ zou hij daarop zeggen. De tournees en het gereis (vaak per vliegtuig) waren slopend. Net terug van een grote tournee door de toenmalige Sovjet Unie en met de plannen om met het oude trio nog eens samen te komen voor een reünie, al dan niet bekroond met een nieuwe plaatopname, overleed Luís Alberto del Paraná in 1974 in Engeland op 48 jarige leeftijd. Zijn toch al broze gezondheid, de slechte levensstijl en het vele werk hadden hem gesloopt. Cynisch genoeg stond er op zijn laatste LP uit 1974 een lied ‘Hasta pronto mi Asunción’. ‘Tot spoedig, mijn Asunción’ (de hoofdstad van Paraguay). Niemand die kon weten hoe snel dit werkelijkheid zou worden maar dan wel als overledene.

(wordt vervolgd)