‘Alles ter nagedachtenis aan jou…’, onze serie over Russische muziek van de 20ste eeuw, is op 8 april gewijd aan de nagedachtenis aan de grote dichteres Marina Tsvetájeva, die op 30 augustus 1941 zelfmoord pleegde.

Dmitri Sjostakovitsj componeerde zijn ‘Zes romances op gedichten van Marina Tsvetajeva’ voor alt en piano in 1973 voor de Leningradse zangeres Irina Bogatsjóva vanwege haar prachtige diepe alt.

Componiste Sofía Goebajdóelina (foto rechts) zette Tsvetájeva’s ‘Droom van Stepan Razin’ op muziek en schreef: “De legende over de zinloze wreedheid van Razin wordt onder de pen van Tsvetajeva tot een voorbode van de komende Russische opstand (als van een echo van de uitspraak van Poesjkin: ‘God verhoede dat wij ooit een Russische opstand zien – zoiets zinloos en genadeloos’).” In 1984 componeerde Goebajdoelina haar ‘Hommage à Marina Tsvetayeva’ voor sopraan, alt, tenor, bas en orkest. Ook ‘Het uur van de ziel’ schreef ze op gedichten van Tsvetajeva.

En Boris Tisjtsjenko (foto links) voltooide zijn tweede symfonie, ‘Marina’, in 1964 op basis van vier gedichten die Tsvetajeva in 1921 schreef over Marina Mniszek, de dochter van een Poolse vojvode en vrouw van de pseudo-Dmitri die haar in mei 1606 huwde, vlak voor zijn gewelddadige dood. Daarmee werd zij een Russische tsarina. De dichteres ‘las’ haar eigen leven in dat van de Poolse aristocrate.